Վահան Տերյան

ՎԻՀԻ ԵԶԵՐՔԻՆ

Ունկնդիր եղա հողմի խենթ երգին,

— Անամոք ցավի սրտմաշո՜ւկ նվագ.

Կանգնած եմ մռայլ վիհի եզերքին,

— Տրտում է հոգիս, հիվանդ ու մենակ...

Անվերջ մի ցավ է իմ սիրտը ճնշում,

— Ես մոռացել եմ արեւի ուղին.

Անուրջ օրերի լույսը չեմ հիշում,

— Ինձ ո՞վ է մատնել այս մառախուղին...

Ունկնդիր եղա հողմի խենթ երգին.

— Ես էլ եմ ուզում հեկեկալ անհագ.

Կանգնած եմ մռայլ վիհի եզերքին,

— Տրտում է հոգիս, հիվանդ ու մենակ...

1904