Վահան Տերյան

ԻՐԻԿՆԱԺԱՄ

Շուտով կըլռե աղմուկը դաժան,

Ու սիրտըս կզգա քայլերդ փափուկ.

Դու նորից կիջնես, նուրբ իրիկնաժամ,

Քո խաղաղ մ ութով գգվող-խուսափուկ։

Տխուր թևերըդ անձայն կըփռես,

Կըգրկես հողը կանացի նազով,

Երկնքում անուրջ աստղեր կըվառես,

Կըլցնես հոգիս անուշ երազով։

Ցուրտ ցերեկներից հավիտյան դժգոհ՝

Սիրտս կարոտ է քո գգվանքներին.

Դու ինձ չես խաբում, քնքուշ երեկո,

Անուշ երեկո, մեղմ ու մտերիմ...

Կընստեմ անվերջ, կընստեմ մենակ,

Դու կըփարվես ինձ թևերով ճկուն,

Քնքուշ կըգգվես հույս ու հիշատակ,

Կըպարզես մեղմիկ ցոլքըդ իմ հոգուն։

1907