Վահան Տերյան

ՀԻՎԱՆԴ

Քնքուշ երազով պաճուճիր հոգիս,

Նստիր մահճիս մոտ ու տխուր երգիր,

Մազերըդ փռիր հոգնատանջ կրծքիս

Ու մեղմ փայփայիր սիրտըս տարագիր։

Օտար դաշտերի անանց մշուշում

Տըխուր լռության գիշերն է իջել —

Իմ սիրտը հավետ թախիծն է մաշում,

Մի լուսե երգ է իմ հոգում ննջել...

Քո պայծառ գահից մեղմորեն իջիր,

Մազերըդ փռիր հոգնատանջ կրծքիս,

Անուշ երազով սիրտըս պաճուճիր,

Ցնորք հուշերով ամոքիր հոգիս...

1907