Վահան Տերյան

ԵՐԵԿՈ

Երեկոն փըռեց իր թևերը մութ,

Անուշ նիրհեցին երկինք ու երկիր.—

Աչքերըդ փակիր, ինձ քնքուշ գրկիր,

Սուտ կյանքին խառնիր երազանքը սուտ։

Լայն ըստվերները ընկան անաղմուկ,

Անուշ նիրհեցին ծով, անտառ ու լեռ...

Ես քեզ կըպատմեմ ոսկե հեքիաթներ,

Իմ սիրուն մանուկ, իմ քնքուշ մանուկ...

Կրծքիս դիր դեմքը քո տխրադալուկ,

Մոռացիր կյանքի տառապանքը մութ,

Սուտ կյանքին խառնիր երազանքը սուտ,

Իմ սիրուն մանուկ, իմ քնքուշ մանուկ...

Անուշ նիրհեցին ծով, անտառ ու լեռ,

Ննջեցին անուշ երկինք ու երկիր.

Աչքերըդ փակիր, ինձ քնքուշ գրկիր,

Ես քեզ կըպատմեմ ոսկե հեքիաթներ...

1908