Վահան Տերյան

* * *

Արդյոք ո՞ւր ես դու... Ա՜խ, արդյոք դու ո՞ր

Ճանապարհների հեռուն ես մաշում.

Երջանի՞կ ես, թե՞ լուռ ու մենավոր

Անդարձ օրերի գարունն ես հիշում։

Արդյոք քո սրտում ի՞նչ հույս է փայլում,

Ո՞ր հողն է գգվում քայլերըդ փափուկ,

Ո՞ր ջուրն է արդյոք յուր լույս հայելում

Մեղմով փաղաքշում դեմքըդ խուսափուկ։

Արդյոք խաղա՞ղ Է սիրտրդ փոթորկոտ,

Արդյոք անցյալի լույսերը մեռած

Չե՞ն հուզում սիրտըդ, իմ հոգու կարոտ,

Իմ քնքուշ սիրած, իմ անդա՛րձ երազ։

1908