Վահան Տերյան

* * *

Երանի՜ նրանց, որ մութ բանտերում

Եվ չարչարանքում դժնի, որպես մահ,

Մաշե՛ցին այնքան օրեր հրահրուն,

Գերված թշնամուց անսիրտ ու ագահ։

Երանի՜ նրանց, որ սրտով եռուն

Մնացին տռկուն, հըպարտ ու. անահ,

Պարզած աչքերը դեպի լույս հեռուն,

Արհամարհեցին և՛ երկունք, և՛ մահ,

Երանի նրանց, և՛ փառք, և՛ օրհնանք...