Վահան Տերյան

* * *

Գիշեր է և լռություն,

Լռություն է իմ հոգում,

Ոչ անուրջ կա ապարդյուն,

Ոչ սեգ ըղձանք ու խոկում...

Ցուրտ է աշխարհն ու աղոտ.

Աշո՜ւն՝ անձրև՜ ու մշուշ,

Սևավոր են ու ցավոտ,

Ե՛վ մտածում, և՛ վերհուշ...

Դուրս եմ գալիս ես փողոց,

Շրջում անվերջ ու տրտում.—

Բացված է մի թունոտ խոց,

Մի մութ շիրիմ իմ սրտում։

Մի՛ կանչեք ինձ, հույսի նոր

Խոսքերով ինձ մի՛ դյութեք,

Թող իմ կյանքը մենավոր

Պատե անանց մութ ու մեգ...

Համր է երկիրն ինձ համար,

Ե՛վ ցուրտ, և՛ լուռ, և՛ ունայն,

Հոգիս անհույս ու խավար,

Սառը, որպես գերեզման...

Ոչ անուրջ կա ապարդյուն,

Ոչ սեպ. ըղձանք ու խոկում.—

Գիշեր է և լռություն,

Լռություն է իմ հոգում...