* * *

Քնքուշ փռված է լուսազարդ շղարշ

Անհայտ կողմերից իմ երկրի վրա,

Դյութել է հոգիս հայացքը նրա

Եվ իմ երգերը համր են ու անվարժ...

Բացված է արդեն մի ուրիշ երկիր,

Ես այստեղ եմ, բայց ուրիշ եմ հիմա,—

Ոսկի հայացքով կախարդել է նա,

Այլ սիրով լցրել հոգիս վշտակիր...

Բաց է իմ դողդոջ սիրտը նրա դեմ,

Խոցված է ոսկի շողերով նրա,—

Նրա կնիքն է իմ հոգու վրա —

Եվ ես հավիտյան ուրիշ եմ արդեն...