Վահան Տերյան

* * *

Չըգիտեմ՝ այս տխուր աշխարհում

Ո՛րն է լավ, ո՛րը վատ.

Ես սիրում եմ աչքերըդ խոհուն

Եվ խոսքերըդ վհատ....

Ես սիրում եմ արտերը ոսկի

Եվ դաշտերը պայծառ,

Ես սիրում եմ խորհուրդն այն խոսքի,

Որ չասիր ու անցար...

Միայնակ՝ ես սիրում եմ նստել

Երերուն լույսերում,

Ես սիրում եմ երազ ու ըստվեր. —

Ես իմ սերն եմ սիրում...