Վահան Տերյան

* * *

Դու չքացել ես,

Դու էլ չըկաս,

Սերը ցնորք է,

Բախտը՝ երազ։

Քեզ չըգտա ես

Կյանքում խավար,—

Իմ սիրո լույսն էր

Պատկերըդ վառ։

Քաղցր պատրանք էր,

Խաբող ժպիտ,

Կարոտիս երգն էր

Պայ ծ առ հոգիդ։

Սրտիս երազն էր

Թովիչ լեզուդ. —

Կյանքը՝ հեքիա՛թ է,

Աշխարհը՝ սո՛ւտ...