Վահան Տերյան

ՓՈՂՈՑՈԻՄ

Գիշերվա փողոցները թափուր

Շրջեցի տրտում ու միայնակ,

Խոհերով և՛ քաղցր, և՛ տխուր,

Երազով դյութական ու հստակ...

Աշխարհում այս աղոտ, ես քնքուշ

Մի հեքիաթ հյուսեցի քո մասին,

Պատկերըդ լուսեղեն ու անուշ

Պարզեցի կյանքի չար երա զին...

Մեկնեցի վիճակըս անժպիտ

Օրերիդ օրորի՜ ն, օրորի՜ն,

Կույս հոգուդ խնդությանը վըճիտ,

Հայացքիդ տխրությանը խորին...

Անաղմուկ, անտրտունջ, անհնչյուն

Գալիս ես ու նորից հեռանում,

Ու հեռվից դյութում ես ու կանչում,

Լուսերե՜ս, անմարմի՜ն, անանո՜ւն...